Kułacy. Walka z bogaczami
Na interwencje w rolnictwie przeznaczono ledwie dwanaście procent nakładów. Lepiej prosperującego gospodarstwa chłopskie, zwane wówczas kułackimi, obciążono wysokimi podatkami gruntowymi. Władze wychodziły z założenia, że rolnictwo indywidualne musi być dużo mniej produktywne, niż to spółdzielcze. Od roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego pierwszego rozpowszechniono na wsi ideę spółdzielczości, popartej agresywną propagandą i terrorem. Od tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego drugiego roku wprowadzono obowiązkowe dostawy produktów rolnych, za które to gospodarzom płacono ceny urzędowe, z reguły były one dwukrotnie niższe od rynkowych. Płody rolne rekwirowała władza. Bogatszym chłopom drogą przymusu - w powiecie świdnickim stacjonujący tam żołnierze radzieccy, nadzorując jedną z takich akcji, zastrzelili w trakcie rekwirowania żywności kilku opornych gospodarzy. Szerokim echem odbiła się w kraju tak zwana sprawa gryficka. Funkcjonariusze urzędu bezpieczeństwa i polskiej zjednoczonej partii robotniczej w okolicach gryfic dopuścili się wobec chłopów jawnego terroru.